Terketme.com
468 reklam yeri

“Unuttum artık” …

“Unuttum artık” …

Unuttuğumuzu sandığımız birinin karşımıza çıkması en kötü rüyadır bence, hele ki aklımızın ucundan bile geçmiyorken kokusunun burnumuzun dibinden geçmesi en kötü kalp ritminin habercisidir.

Tedavisiz acı

Tedavisiz acı

Bu gece ölümü parmak uçlarımda hissediyorum. Kimsenin görmek istemediği bir fotoğraf karesi gibi yalnızım ve küskünüm bütün insanlara!

Duacım ol

Duacım ol

Er ya da geç Bitecekti bu aşk! Yetinmeye çalıştığımız bu sevda Ergeç gidecekti bizden!

Ölmedim

Ölmedim

Unutmaktan geçtim artık Ben, sen oldum! Verdiğin fotoğraf karesine sığdırdım özlemlerimi Ve buluşma sözü verip, geç kaldığın mekanlara bıraktım kokunu

Gecelerin ortasında

Gecelerin ortasında

Senin bana en büyük iyiliğin Gitmek olur bu saatten sonra Çünkü gelişin Hiçbir acının gönlünü alamayacak

Öyle, biliyor

Öyle, biliyor

Allah içimi biliyor Allah içimdeki seni de biliyor Senin içinde olmayan benide!

Öyle, bizdik

Öyle, bizdik

Önceden “biz”dik Sonradan ben ve egon olduk Sen egonla yalnızlığın zirvesini seçtin Ben, mutluluğun dibini!

Bekleyenimiz yokken!

Bekleyenimiz yokken!

Yol yakınken vazgeçmek en iyisi Yoksa, giderek büyüyor yalnızlıklar Sonrasında unutmaya gücü yetmiyor insanın

Kesinlikle, yaktı!

Kesinlikle, yaktı!

Hayal ettiğim aşkı bir türlü yaşayamadım Kalbimin kapısını çalan ya birkaç günlük oyun sandı Ya da daha kırkı dolmadan ömrümü yaktı …

Aynen, buluşmayalım!

Aynen, buluşmayalım!

Sonbahar’a benzettiğim gözlerini terk ettim edeli evlatlık bıraktığın acılar gecelerime toplanmaktan vazgeçti! Şükürler olsun.