Terketme.com Ayrılık ve aşk yazıları

Başkasını sevmeme izin verme!

Son sürgünümden bu yana eskisi gibi değilim! Eskitmeye başladı beni bu ömür ve bu şehir eksiltmeye devam ediyor beni! Duygularım her geçen gün zayıflaşıyor ve yeniliyor yalnızlığa, bununla birlikte sende bende eksiliyorsun.

Sensizlikte çığır açan kalbim artık daha fazla dayanamıyor! Ve ben sevgilim, sanırım başka birini sevmekten korkuyorum! Bu senin içini acıtmaz mı? Bu şizofreni düşünce bile beni ikiye bölüyor. Gecelerce bölünüyorum, bir tarafım yine sana çıkıyor. Diğer yanım ise adını bile bilmediğim bir kadına!

Sahi, başkasına kadınım diyen bu dudakları paramparça etmez miyim ben? Söylesene, bir bardak dolusu cam ile cezalandırmaz mıyım bu katilliği! Affeder mi avuçlarım özür niyetine akan kanları?

Çok çirkin ve bir o kadar da korkunç bir düşünce değil mi? Konuşsana, sence de öyle değil mi? Konuş lütfen, sana ömrümü verdim ben! Ya alışırsam, en kötüsü de bu olmalı! Ya senin, bensizliğe alıştığın gibi ben de bir başkasına alışırsam? Ya kalemi bir kenara fırlatıp, başkasını sevmeye alışırsam!

Ben de seni yalnız terk etmiş sayılmaz mıyım o zaman? En acısı da aldatmış sayılmaz mıyım? En başta kendimi!

Öyle bir hale geldim ki, soluduğum hava bile eksiltiyor beni! Başkasıyla karşılaşmamak için rutubetli odamdan dışarı adım atmıyorum. Atamıyorum, ya senin gibi olursam? Ya başkasını seversem? Hayır, fırsat veremem buna!

Nikotinsiz kalmış bir sigara tiryakisi gibiyim, ciğerlerime senin kokunu çekebilmek için son nefesimi vermeye razıyım! Başkasını sevmeme izin verme, gel!

Ufuk ASMAN – 02:52 – 29/08/2017

  1. ELA diyor ki:

    şairler sevmeye becerebilselerdi aşklarını yaşardı. şiir yazmazdı

Bir Yorum Yazın