Terketme.com Ayrılık ve aşk yazıları

Olmadı!

Küçük bir çocuktan farksızım
Oturmuş yaralarıma ağlıyorum!
Birini teselli edeyim derken
Bir diğeri ağlıyor

Aynı zamanda sızlatıyor yaralarım, kalbimi
Hüngür hüngür de ağlatıyorlar gözlerimi!
Hiçbir ağrı kesici kesemiyor cümlelerimi
Ayrılık, yaralarımdan oluk oluk akıyor

Ve en çok da kalem tutan parmaklarım acıyor
Evet, kalbimden daha fazla acıyor!

Çünkü senelerce yazdılar sana
Gecelerce hiç bıkmadan “gel” dediler
Sadece “gel” …

Karanlığa meydan okudum!
Ki bilirsin, en korktuğum şeydir
Matemli yalnızlık!

Sana rağmen meydan okudum ben kağıtlara!
Durmadan yazdım
Hiç bıkmadan!

Ama sen de durmadın
Durmadan okudun
Başkasının, bir başkasına yazdıklarını

Üstelik burada sırf sana yazılmış
Milyonlarca cümle varken
Sen, senin olmayan şiirleri
Kendininmiş gibi okudun!
Sahiplendin başkasına yazılmış kitapları
Romanları, hasretleri ve ömürleri

Kaybetmem!
İyileşirim sanıyordum!

Olmadı
Gözlerin, başkasının cümlelerini sahiplendi …

Ufuk ASMAN – 02:24 – 11/10/2017

Bir Yorum Yazın