O Kadar Alışmışım ki Yokluğuna
Geldiğini Bile Farketmemişim
Hangi Ara Araladın Kapımı?
Hissetmemiş Nefesini, Kokuna Hasret Bedenim
Geç Otur Şöyle Karşıma
Uzun Bir Ayrılıktan Geldin
Fırtınalar Yormuştur Seni
Gözlerin Islanmış Yağmur Altında
Otur Şöyle, Kurusun Biraz Pişmanlığın
Dışarısı O Kadar Kalabalık ki
Çıksam Kaybedeceğim Kendimi
Kaybolacağım Yokluğunda
Seni Kaybedeceğim
Neşe Saçan Gülücükler Ağlatır Beni
Bilmediğim Mutluluklara Karışırım
Ama Gülemem, Ağlatır Yokluğun
Beni Yalnız Bırakmaz
Sorumluluğu Artıyor Düşlerimin
Bittikçe Yeni Umutlar Besliyor
Yeni Hayallere Kapı Açıyor
Sızlıyor İçimin Yarısı
Bütün Yollar Kapanıyor
İhtimallerim Tükeniyor
Oysa Böylemiydi Gelişin!
Hayır!
Bir Yağmur Damlasında Düşmüştün Avuçlarıma
Kimselere Göstermeden Sevmiştim
Haberi Olmamıştı Güneşin
Kimsenin Seni Kurutmasına İzin Vermemiştin
Taşıyamıyorum!
Omuzlarıma Ağır Geliyor Artık Geceler
Kambur Sancılarım Terkediyor Beni
Ucuz Bir Yalnızlık Kalıyor Geride
Ve Acı Dolu Mutluluklar
Pencereni Arala Bu Gece
Perdeyi Sonuna Kadar Aç
Bütün Sarhoşluğumla Sesleneceğim Sana
Bildiğim Bütün Şarkıları Söyleceğim
Sesim Güzel Değil Biliyorum
Yüreğimdeki Sesleri Dinle Sen
Ama Ağlama, Dışarısı Soğuk
Gözyaşların Üşümesin
Yaz Bana
Hasretini Dök Satırlara
Yaz Beni, Beni Nasıl Özlediğini
Anlat İstiyorum
Bunca Zaman Nasıl Beklediğini
Ya da Bekledin mi?
Söylesene ;
Gelecek Kadar Değil!
Hiç Olmazsa
Anlatabilecek Kadar Özledin mi Beni?
Hani Parmakların Beni Çizebileceği Kadar
