Terketme.com Ayrılık ve aşk yazıları

Yarım kalmak! Ufuk ASMAN

İçim bir tuhaf, tıpkı karanlık ve çıkmaz bir sokak gibi! Gideceğimden midir bilmiyorum ama zor tutuyorum gözyaşlarımı! Bir hüzün çarpsa kırılacak her yanım!

Darmadağın bir yatak gibi kalacağım yolun ortasında ve beni toparlayacak kimse olmayacak. İçimde geziniyor umut kırıntıları, sensizliğin bile kolumdan tutup “gitme” demesini istiyorum. Bu şizofreni düşüncelerle bile mutlu oluyorum. Razıyım, yeter ki çekiştir şu gömleğimi, kal deme! Cümle harcama, o dokunuş zaten hiçbir kitabın sığdıramayacağı karakterleri hızla ekler hafızama!

Gider ayak bile olmayacak bir duygunun içine düştüm! Ve kendini acımasızca besleyen bu ayrılık döngüsü beni yenmeden önce, son cümlelerimi harcamalıyım. Tarafsız bir gidişe sahibim, ki istesem bile senin canını yakamayacak bu gidiş! Mutluluktan uzak, çift taraflı bir acı yaşıyorum. Sensizliği bile yenmek isterken yeniliyorum! Bir yenilgi daha yazıldı haneme ama bu sondu! Gidiyorum bu şehirden, hem de arkamdan el sallayacak kimse yokken! Kimsesizken gidiyorum.

O kadar tuhaf oldu ki içim, kendi gidişime bile paramparça oluyorum. Daha önce veda etmeyen biri için, bu gidiş çok zor. Ama küllerimden, yeniden doğmak istiyorsam buna mecburum.

Dünya bu, daha ötesi kalp bu! Sevmek istersen birini bir gün, Korkma! Yarım kalmak, ölmekten acı.

Ufuk ASMAN – 23:52 – 07/11/2017

Bir Yorum Yazın